سیدی: داستان «مغزهای کوچک زنگ زده» واقعی نیست/ محمدزاده: ریتم شخصیت‌هایی که بازی کردم متفاوت است

به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری فارس، نشست رسانه‌ای فیلم سینمایی «مغزهای کوچک زنگ زده» به کارگردانی هومن سیدی با حضور عوامل فیلم و اصحاب رسانه در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

* سیدی: داستان «مغزهای کوچک زنگ زده» واقعی نیست

در ابتدای نشست هومن سیدی کارگردان این فیلم سینمایی گفت: نمی‌دانم ممکن است حق با مخاطب باشد، ما نمی‌خواستیم سیاه نمایی کنیم و آخر فیلم بسیار نورانی است و قصد و نیت خودم اینگونه است و امیدوارم که مخاطب با نا امیدی از سالن خارج نشود. المان و نشانه‌هایی در فیلم برای پایان روشن وجود دارد. در دایره وار بودن موضوعات در فیلم به درام کمک می‌کند. این دایره وار بودن که انتخاب اصلی من است امیدوارم انطور که باید درست درآمده باشد.

وی افزود: نمی‌پسندم فیلم به واقعیت محض نزدیک باشد. شاید تصور رئال بودن صرف را ما به مخاطب القاء کردیم من فیلمنامه تیپیکالی داشتم و تلاش کردیم آن را به واقعیت نزدیک کنیم. حقیقت لزوما چیزی نیست که ما آن را نمی‌بینیم ممکن است باشد و ما ان را نمی‌بینیم. اما داستان برگرفته از زندگی خاصی که واقعیت داشته باشد نیست. زمان ساخت مکان‌های مشابه را می‌دیدیم.

* شادمانفر: هیچ پلانی را ثابت نگرفتیم

پیمان شادمانفر گفت: هیچ پلانی را ثابت نگرفتیم. اما گاهی چون با دو تا دوربین می‌گرفتیم کار نورپردازی را برای ما سخت می‌کرد.

* محمدزاده: ریتم شخصیت‌هایی که بازی کردم متفاوت است

نوید محمدزاده گفت: فیلم‌‌ها را با هم ببینیم و بعد وجه تشابه آن را پیدا کنیم. اگر در یک طبقه این کار را انجام دادم و بازی کردم تلاش کردم متفاوت باشد، تلاش کردم ریتم شخصیت‌هایی که بازی کردم با هم متفاوت باشد.

* اگر کارشناسان تشخیص دهند فیلم برای ۱۳+ سال نمایش داده شود مقاومتی ندارم/ تلاش کردم برای همه بسازم

سیدی گفت: طبیعتا هر فیلمی یک سری مخاطب خاص خودش را دارد، شاید کارشناسان تشخیص دادند که این فیلم را زیر ۱۳ سال نبینند و من مقاومتی ندارم، اما من تلاش کردم فیلمی برای همه بسازم. اینکه تماشاگر با خنده بیاید بیرون مناسب این فیلم نیست. حس ناراحتی هم برای مخاطب می تواند نتیجه خوب داشته باشد. حس‌های مختلف می‌تواند برای فیلم قابل قبول باشد.

سیدی اظهار کرد: شاید از ابتدا قصد بر این بود که فیلم را مانند یک پرواز تصور کنم و اوج و فرودها باید نرم اتفاق بیفتد. اگر ریتم پایان فیلم مانند جای دیگر فیلم باشد یکنواخت می‌شد.

مهدی سعدی تدوینگر فیلم در این نشست خبری گفت: فضا و اتمسفر فیلم از نقاط شروع میانی و پایانی تشکیل شد. در مونتاژ این مباحث نیز لحاظ شد.

نوید پورفرج گفت: زمانی را بین کارتن خواب‌ها سپری کردیم و لحظات بسیار عجیبی را گذراندیم که جمعیت زیادی هم هستند.

سیدی گفت: آقای عیاری یکی از فانتزی‌های ذهن من است، نتوانستم خانه پدری را ببینم و می‌دانم چطور صحنه‌ای در آن است که اگر می‌دیدم حتما روی من تاثیر می‌گذاشت و از از این بابت خوشحالم که ندیدم تا کار خودم را انجام دهم. اما برای نوشتن به چیزی غیر از آنچه که درام احتیاج داشت فکر نکردم.

کارگردان «خشم و هیاهو» گفت: کاراکتر پدر و مادر برایم مهم بود، بسیار به دنبال نابازیگر بودم، اما پیدا نشد و در نهایت بابک کریمی این نقش را بازی کرد. در نهایت محمد کارت در پیدا کردن نقش مادر ما را کمک کرد چرا که او در فضای این چنینی فیلم ساخته بود. نقش مادر را در نهایت از کمپ پیدا کردم.

لادن ژاوه وند هم ابراز داشت: من در آن فضا زندگی کردم و هومن سیدی اغراق نکرده است. من جز اینکه بروم در آغوش خدا هیچ ارزویی ندارم چرا که در این کار به آرامش رسیدم. هیچ کاری ندارم مگر اینکه کسی از من کمکی بخواهد. واقعا قبل از این فیلم تجربه‌ای در بازیگری نداشتم او گام به گام با من بود البته من هم کمی باهوش هستم و فی البداهه خودم هم کار می‌کردم.

سیدی درباره بازیگری نوید محمدزاده گفت: در حوزه بازیگری تعییر به معنای کلیشه نیست. براساس متد عرض می‌کنم همواره ۳۰ الی ۴۰ درصد از بازیگران در نقش وجود دارد نوید محمدزاده تیپیکال‌ترین کار را انجام داده است.
انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *